စာအုပ်ပုံရှင်းရင် အသက်၁၉နှစ်လောက်(ကျောင်းပြီးချိန်)က ရေးထားတဲ့ ဝတ္ထူတိုလေးပြန်တွေ့လို သင်္ကြန်အလွမ်းပြေတင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ မဂ္ဂဇင်းတွေ ခေတ်စားချိန်က ရေးပို့ထားတဲ့ ဝတ္ထူလေး ….စာမူပါမပါတော့ မသိတော့…။ အရေးအသားအားနည်းပေမယ့် ငယ်ဘဝကိုပြန်ရောက်သွားစေတာတော့အမှန်….။
#သင်္ကြန်အိပ်မက်
‘’ကိုကို…….မနက်ဖြန်ဆိုစာမေးပွဲကြီး ပြီးတော့မယ်နော်…မကြာခင်သင်္ကြန်လဲကျတော့မယ်….ပိတောက်တွေ ဖူးနေပြီ…သင်္ကြန်မိုးမရွာရင်တော့ဒုက္ခပဲနော်ကိုကို …ဒီပိတောက်တွေက နောက်ကျမှပွင့်တော့မယ်….. ‘’
မိန်းကလေးပီပီ သင်္ကြန်အမီ ပိတောက်တွေမပွင့်မှာကို တွေးပူနေတဲ့ချစ်သူ… …
‘’ကိုကိုကဗေဒင်တတ်တာပဲ…မိုးတားတဲ့နည်းတွေဗေဒင်မှာရှိတယ်လေ…မိုးခေါ်တဲ့နည်းလဲရှိမှာပဲ…သင်္ကြန် မတိုင်ခင် သင်္ကြန်မိုးလေးရွာအောင်လုပ်ပေးလေ…ဒီပဲခူးကောလိပ်ထဲပိတောက်တွေနဲ့ဆိုအရမ်းလှမှာ…ကိုကို….’’
ချစ်သူကတစ်ခါတလေ ကြံကြံဖန်ဖန်တွေ ပူဆာတတ်သူ..
‘’အချစ်ရယ်…..သင်္ကြန်မိုးရွာအောင်လုပ်ဖို့မလိုပါဘူး….ဟိုမှာတွေ့လား…. over head tank ကြီး…အဲဒီကနေ ရေသွယ်ပြီး ပိတောက်ပင်တစ်ပင်လုံးကိုရေဖြန်းပေးမယ်..ဘယ်လိုလဲ ကျေနပ်ပြီလား…..’’
ချစ်သူကကျောကိုတဖုန်းဖုန်းနဲ့ထုသည်….
‘’ဗေဒင်ဆရာလို့မပြောရဘူး….အပိုတွေအရမ်းပြောတတ်တာပဲ….တစ်လက်စထဲပြောထားမယ်နော်…ဗေဒင်ဟောပေးတယ်ဆိုပြီးမိန်းကလေးတွေနဲ့ တရုန်းရုန်းနေတာကိုလဲ မကြိုက် ဘူး….’’
ချစ်သူရဲ့သဝန်တိုစကား….။
‘’စိတ်ချပါကွ..ချစ်ကကိုယ့်နှလုံးသားထဲမှာအခြေခိုင်ခိုင်နဲ့နေရာယူထားပြီးပြီလေ..အခြားသူတွေအတွက်ခြေတစ်ချောင်း ချစရာတောင်နေရာမရှိပါဘူး…ကိုယ်ဟောပေးတယ်ဆိုတာကလဲ ဗေဒင်သင်နေတဲ့အချိန် တစ်ဖက်ကလဲ ဟောပေးတော့ ပညာတိုးအောင်လို့ပါ’’
ချစ်သူက…မျက်စောင်းလှလှထိုးသည်….သူ့ပခုံးလေးကိုကိုင်ပြီး ရင်ခွင်ထဲကိုဆွဲသွင်းလိုက်သည်…
နွေလေကတော…..တဖြူးဖြူးနဲ့တိုက်ခတ်နေသည်….ကွင်းပူပူထဲကနေဖြတ်တိုက်လာတဲ့လေဖြစ်တာကြောင့် နွေလေက ပူပြင်းတာတော့အမှန်….ဒါပေမဲ့ချစ်သူ ရင်ခွင်ထဲရှိနေတာကြောင့် အေးမြခြင်းတွေက အတိုင်းမသိ…။
ချစ်သူရဲ့ဆုတောင်းပြည့်သည်ထင်သည်….သင်္ကြန်မတိုင်ခင်…သင်္ကြန်မိုးရွာသည်..။သင်္ကြန်ကာလမှာပိတောက်တွေ လှိုင်လှိုင်ပွင့်လေသည်။
သင်္ကြန်ကာလအတွင်း ထူးထူးခြားခြားလျှောက်မလည်ဖြစ်…သနပ္ပင်လမ်းမတန်းမှာရှိတဲ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့အိမ်ရှေ့မှပဲအုန်းလက်မဏ္ဍပ်လေးထိုးပြီးရေပက်ဖြစ်သည်….ချစ်ရသူလဲပါသည်ပေါ့…..
အကျနေ့၊အကြတ်နေ့တွေ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ပဲပြီးဆုံးသွားလေသည်…..
‘’အတတ်နေ့’’
အတတ်နေ့ဖြစ်တာကြောင့် အရမ်းလဲစည်သလို..သူငယ်ချင်းယောကျာ်းလေးတစ်ချို့ကလဲ အချမ်းပြေဆိုပြီး နည်းနည်း သောက်ထားကြသည်…ကိုယ်သာမသောက်တတ်လို့မသောက်ဖြစ်…
ညနေ၅နာရီခန့်..သနပ္ပင်ဘက်ကနေပဲခူးဘုရားပွဲကိုလာတဲ့ လှည်းတစ်စင်းမောင်းလာသည်.။ တန်းခူးလမှာကျင်းပတဲ့ပဲခူးရွှေမောဓောဘုရားပွဲနှင့် သင်္ကြန်အချိန်တိုက်ဆိုင်လေ့ရှိသည်…ဒီနှစ်လဲပွဲဝင်မဲ့နေ့ရက်နှင့် သင်္ကြန်ကာလ တိုက်ဆိုင် တာကြောင့် ရွာဘက်ကသူတွေလှည်းတွေနှင့် အခုလိုပွဲလာကြည့်လေ့ရှိသည်
ဒီလှည်းမှာယောကျာ်းလေးနှစ်ယောက်နှင့် မိန်းကလေးတွေပါလာသည်။ မူးနေတဲ့သူငယ်ချင်းက လှည်းရှေ့မှာ ပိတ်ရက်ပြီး ရေပက်မလို့တားလေသည်….
လှည်းမောင်းသူက…
‘’ငါ့ညီတို့ အကိုတို့ကိုမပက်နဲ့ကွ…. ရေစိုလို့အဆင်မပြေဘူး….ဒီမှာကဆန်တွေနဲ့ အခြားအဝတ် အစားအထုပ်တွေ ရေစို လို့်မရဘူး..’’
ထိုအခါသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က
‘’..ရတယ်အကိုစိတ်ချ… အကိုတို့ပါလာတဲ့ရိက္ခာတွေ၊အဝတ်တွေမစိုစေရဘူး…ကျွန်တော်တို့ကလူ တွေကိုပဲပက်မှာပါ…’’
‘’မလိုချင်ဘူးကွ..မပက်နဲ့ဆိုမပက်နဲ့…’’
လှည်းမောင်းသူက ခက်ထန်ထန်စကားကိုပြောသည်….ထိုစကားကြောင့်ဒေါသဖြစ်သွားဟန်တူတဲ့သူငယ်ချင်း နောက်တစ်ယောက်က ..ရေပုံးနှင့် လှည်းပေါ်လှမ်းပက်လိုက်လေသည်…
အခြေအနေကတင်းမာလာသည်..ယောကျာ်းလေးနှစ်ဦးက အသင့်ပါလာတဲ့ ဓားတွေကို ကိုင်ပြီး လှည်းပေါ်က ဆင်းလာလေသည်…။
အခြေအနေကမကောင်းတော့….။ သူငယ်ချင်းတွေကမူးနေသည်..ပြန်ခုခံစရာကလဲ ရေပုံးရေခွက်တွေကလွဲလို့ ဘာမှ မရှိ….
ကိုယ်လဲမထူးတော့တဲ့အခြေအနေမို့ မဏ္ဍပ်ထိုးထားတဲ့ ဝါးလုံးကိုဆွဲဖြုတ်လိုက်ပြီး ပထဆုံးဓားနဲ့ဝင်လာသူရဲ့ လက်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်…. ရိုက်ချပြင်းတာကြောင့် ဓားလွတ်ကျသွားလေသည်..
ချစ်သူကနောက်ကနေစူးစူးဝါးအော်ပြီး လက်ကိုဆွဲထားလေသည်…
ချစ်သူကိုထိခိုက်မှာဆိုး၍တွန်းထုတ်လိုက်သည်…
နောက်တစ်ယောက်က ဝါးလုံးကိုင်ထားတဲ့ကျွန်တော်ဆီပြေးဝင် လာသည်..။ ကံကောင်းသည်ဟုပြောရမည်။ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကလှမ်းပစ်လိုက်တဲ့ ရေပုံးခွံကထိုသူ့မျက်နှာ ကိုတည့်တည့်မှန် ပြီးဟန်ချက်ပျက်သွားလေသည်..။ထိုသူဟန်ချက်ပျက်သွားတုန်းသူ့ခြေထောက်ကို ဝါးလုံးနဲ့ရိုက်ချလိုက်လေသည်… ခြေပစ် လက်ပစ်လဲကျလေသည်…ရန်ဖြစ်နေတာကိုသတိထားမိတဲ့ အနီးအနားကလူတွေကဝင်ဆွဲသည်…..
လှည်းပေါ်ပါလာတဲ့မိန်းကလေးတွေကလဲ သူ့လူတွေကိုဝင်ထိန်းလေသည်….လူကြီးတွေပါလာတော့ ရုံးမရောက်၊ ဂတ်မ ရောက်ဘဲ ရန်ပွဲကပြီးသွားလေသည်…
အခုမှသတိတရချစ်သူကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တော့….မဏ္ဍပ်ထဲကခုံလေးပေါ်မှာရင်ဘတ်ကိုဖိပြီးထိုင်နေလေသည်.။
ချစ်သူနှုတ်ခမ်းတွေကဖြူရော်နေသည်။ ကျွန်တော့်လက်ကိုတင်းတင်းဆုပ်ထားပြီးတော့…
‘’.ကိုကိုနောက်တစ်ခါ ရန်မဖြစ်နဲ့နော်…’’.ဟုတိုးတိုးလျလျပြောလေသည်။
ခေါင်းသာညိတ်နေပေမဲ့ နှုတ်ကပြန်မဖြေဖြစ်….ချစ်သူရဲ့အခြေအနေက လေကို မနည်းအားယူပြီးရှုသွင်းနေရသည့်အနေ အထား သူငယ်ချင်းတွေကိုလှမ်းခေါ်ပြီး ဆေးရုံပို့ဖို့စီစဉ်ရသည်… ဘေးအိမ်က ကားဖြင့်ဆေးရုံသို့လိုက်ပို့ပေးသည်။
အချိန်မီဆေးရုံရောက်ပြီး….ဆေးကုသမှုခံယူလိုက်တာကြောင့် ဘာမှဆိုးဆိုးဝါးဝါးမဖြစ်ခဲ့…ထိုအချိန်မှပဲ သက်ပြင်း ချနိုင်တော့သည်…..
ဆရာဝန်ကြီးကိုအကျိုးအကြောင်းမေးဖြစ်သည်။
‘’ဒေါက်တာ…လူနာကဘာဖြစ်တာလဲဟင်….ဘာရောဂါလဲ…’’
ဆရာဝန်ကြီးကသက်ပြင်းကိုလေးတွဲစွာချလိုက်ပြီး
‘’နှလုံး ရုတ်တရက်ထဖောက်တာပဲငါ့တူ…မင်းအချိန်မီဆေးရုံပို့နိုင်တာ အဆင်ပြေသွားတယ်….ဒီလိုအခြေအနေမျိုးက အသက် ဆုံးရှုံးနိုင်တဲ့အထိ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်….နောက်ပြီး လိုအပ်တဲ့ဆေးစစ်တာ၊E.C.G ဆွဲတာတွေထပ်လုပ်ဖို့လိုအပ်တယ်… သူရဲ့နှလုံးခုန်တဲ့ပုံစံကို ဆရာမကြိုက်ဘူး….ဒါနဲ့ လူနာရှင်ရဲ့ မိဘတွေရောက်ပြီလား…’’
‘’မရောက်သေးဘူးဆရာ …အကြောင်းကြားပြီးပါပြီ….သူကအမေမရှိတော့ဘူးဆရာ…သူ့အဖေပဲရောက်လာလိမ့်မယ်…’’
‘’အေးအေး…..ရောက်ရင် ဆရာဆီလွှတ်ပေးပါအုံး…..’’
ချစ်သူရဲ့ ဖခင်မကြာခင်ရောက်လာသည်….။ဆရာဝန်နှင့် အချိန်အတော်ကြာစကားပြောနေတာ တွေ့ ရသည်…။
ကိုယ်ကတော့ချစ်သူနားမှာအရိပ်တကြည့်ကြည့်နဲ့ပေါ့…..
ခဏနေတော့ ဆရာဝန်ကြီးလဲအနားရောက်လာသည်…လူနာ အတွက် နေထိုင်ရမဲ့ ဆောင်ရန်ရှောင်ရန်တွေပြောပြသည်…။
သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က အနားကိုလာပြီး အခြားသူတွေမသိအောင်လက်ကုပ်ပြီးလာခေါ်သည်..။လိုက်သွား တော့ ချစ်သူရဲ့ ဖခင်က ဆေးရုံရှေ့ကလက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာစကားပြောဖို့ တောင်းဆိုလေသည်။
‘’ဒီလိုငါ့တူရေ…အခုဆရာဝန်နဲ့သေချာစကားပြောကြည့်တဲ့အခါမှာ….သမီးလေးမှာသူ့အမေဆီမှာရှိတဲ့ နှလုံးရောဂါကမျိုးရိုး လိုက်ပြီးပါလာတာပဲ….သူ့အမေလဲ သမီးကိုခက်ခက်ခဲခဲမွေးပြီးမီးတွင်းထဲမှာပဲ ဆုံးသွားခဲ့တာ…သမီးမှာရှိနေတဲ့နှလုံးရောဂါဟာ အချိန်မရွေးအပြင်းထန်ဆုံးအခြေအနေကိုရောက်နိုင်တယ်…အဆိုးဆုံးပြောရရင် ..အိမ်ထောင်ပြုဖို့ သားသမီးယူဖို့တောင် မလွယ်ဘူး ကွာ….အဲလိုလုပ်ရင်သူ့ကိုဒုက္ခပေးသလိုဖြစ်နေမှာ…’’
ချစ်သူရဲ့ဖခင်က ယောကျာ်းတန်မဲ့ငိုသံပါကြီးနှင့်ပြောလေသည်..။ကျွန်တော်လဲစိတ်ထဲမွန်းကြပ်လွန်းသည်။တစ်နေ့ရွှေ…တစ်နေ့ ငွေဖြစ်သွားနိုင်တဲ့ချစ်သူရဲ့အခြေအနေက…စိုးရိမ်ဖွယ်မဟုတ်လား….
‘’ငါ့တူနဲ့သမီး… ချစ်သူတွေဆိုတာဦးကြားပါတယ်….ငါ့တူကရိုးသားသူ၊ကြိုးစားသူဖြစ်တာကြောင့် ဦးကန့်ကွက်တာ မျိုးတွေ လဲမလုပ်ခဲ့ဘူး….အခုလိုအခြေအနေရောက်နေလဲ ဦးကခါးခါးသီးသီးငြင်းနေမှာမဟုတ်ဘူး….ငါ့တူသာသမီး ကိုတကယ်ချစ် မယ် ဆိုရင်သမီးဒုက္ခရောက်အောင်လုပ်မယ်လို့ဦးမထင်ဘူး…”
နှုတ်က ရုတ်တရက် ဘာပြောရမှန်းမသိ …ဆွံအနေမိသည်…. ချစ်သူရဲ့ဖခင်က ပုခုံးလေးကိုပုတ်ပြီး
‘’ငါတူ…အချိန်ယူစဉ်းစားပါ….ငါ့တူအတွက် ခက်ခဲတဲ့ကိစ္စဖြစ်နေမယ်ဆိုတာလဲ …နားလည်ပါတယ်… သမီးကိုလဲ ဦးအနေနဲ့ အချိန်ယူပြီးနားချလိုက်ပါ့မယ်…. ‘’
ချစ်သူအဖေက ပြောဆိုပြီး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်က ထထွက်သွားသည်။
ဆေးရုံအဝင်က ဗာဒံပင်ကြီးကလဲ သစ်ရွက် ခြောက်တွေ တဖြုတ်ဖြုတ်ကြွေလို့….. သစ်ရွက်ခြောက်တွေလို လေနှင်ရာသာ လွင့်ပါ သွားလိုက်ချင်မိသည်။
လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ရှေ့ ကားတစ်စီး အရှိန်ပြင်းပြင်းမောင်းထွက်သွားသည်…အင်ဂျင်ကျနေလို့လားမသိ …ကားအနောက်မှာ မီးခိုးတွေက တအူအူ…..
အခုအချိန် မီးခိုးငွေ့တွေလို လေနဲ့ရောပြီး ပျောက်ကွယ်သွားရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ …..
စိတ်တွေက ဂနာမငြိမ်…. မချစ်မနှစ်သက်သူနဲ့ ပေါင်းဖက်ရခြင်းက ဒုက္ခဖြစ်သလို… ချစ်ခင်နှစ်သက်သူနဲ့ ကွေကွင်းရခြင်းကလဲ ဒုက္ခပဲ ….မဟုတ်လား…..
တံလျှပ်တွေထပြီး ပူပြင်းတဲ့နွေနေက ကျွန်တော်ရင်ထဲက ပူလောင်ခြင်းတွေကို မီနိုင်မည်မထင်….
နှစ်လလောက်ကြာတော့ သစ်တောအရာရှိဖြစ်တဲ့ ချစ်သူရဲ့ဖခင်က ပြောင်းရွှေ့တင်ပြီး အထက်မြန်မာပြည်ဘက်ပြောင်းသွား သည်…ချစ်သူလဲလိုက်ပါသွားခဲ့သည်ပေါ့.
ခစြျသူဆီက စာအဆကျအသှယျတော့ရသညျ….. ဒါပမေယျ့ ကြှနျတောျစာကို နှစျလနမှေတစျစောငျ လောကျပွနျ ဖွစျသညျ….လမျးထိပျ .P.C.O က ဖုနျးလာလို့ လှမျးခေါျတဲ့ အခါလဲ အမွဲတမျးမကိုငျဖွစျခဲ့…။ခရီးသှားတယျလို့သာ ပွောခိုငျး ထားခဲ့သညျ….။
သစ်စိမ်းချိုးချိုးတယ်လို့ ချစ်သူက ထင်သွားလေမလား…..
အနေဝေးလို့သွေးအေးသွားတယ်လို့များထင်လေမလား…..
အသစ်တွေ့သွားလို့ ငါ့ကိုစိမ်းကားသွားတယ်လို့ ထင်လေမလား……
တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့ဝေးသွားခဲ့သည်…. ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက…မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတစ်နေရာမှာ ဆုံနိုင်ခွင့် ရှိပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆုံနိုင်ခွင့်ကတော့…..။
ဒီနှစ်သင်္ကြန်မှာလဲ ပိတောက်တွေ ဝေဝေဆာဆာပွင့်နေပြန်ပြီ ချစ်သူ…..။ ချစ်သူသာ ဒီစာကို မြင်မိ….ဖတ်မိ….တွေ့မိမယ်ဆိုရင်ဖြင့်……။ ။
ငြိမ်းအေးလူ